Exploring Macedonia  National Tourism Portal

Главна страница Линкови Периоден систем Книги и списанија Експерименти Нобеловци Форум Хумор Email
  Статии публикувани во 2008
  Статии публикувани во 2007
  Статии публикувани во 2006
  Статии публикувани во 2005
  Статии публикувани во 2004
  Статии публикувани во 2003
  Статии публикувани во 2002
  Статии публикувани во 2001
  Статии публикувани во 2000
  Врвни десет
  Внесете промена
  Cool страници
  Врвни десет
  Додадете нова страница
  Периодични списанија
  Книги од странски издавачи
  Книги од домашни издавачи

Металните планини на Венера

Ако сметате дека зимите на Земјата се инспиративни, помислете малку на Венера, каде прекривка од тешки метали ја покрива површината и токсични супстанци на оловото паѓаат како снег!

Површината на плантетата е доволно жешка за да може да се стопи оловото и некој други материјали, кои испаруваат во атмосферата и се кондензираат на поголеми височини, на планините на Венера. Неодамна Laura Schaefer и Bruce Fegley, Jr од Planetary Chemistry Laboratory при Washington University, St. Louis, се обиделе да го моделираат однесувањето на поголем број супстанци за кои претходно се сметало дека се можните супстанци на кои се должи рефлектирањето на радарските сигнали упатени кон површината на повисоките планини на Венера.

Маталните планини на ВенераПри изведувањето на моделирањето во предвид биле земени рамнотежите кои владеат при варијации на температурата и притисокот во ниските слоеви на атмосфеарата на Венера. При тоа биле земени предвид неколку стотина соединенија кои се формираат помеѓу C, O, N, S, Cl и F (кои се наоѓаат како гасови во атмосферата)и Cu, Zn, Ge, As, Pb, Se, Br, Cd, In, Ag, Sb, Hg, I, Tl, Bi, Te и Au (елементи кои вообичаено се наоѓаат во сублиматите во околината на вулканите на Земјата).

NASA
Maats Mons - една од највисоките планини на Венера

Најголемиот број тестирани супстанци се покажа дека не може да егзиртираат при такви услови, но оловото и бизмутот кондензираат на соодветна висина. Заклучокот е дека бизмутитот (Bi2S3) кондензира на 1,6 km и има диелектрична константа околу 108, што е инаку важно за да се објасни рефлективноста на површината на Венера. Овој материјал кондензира на висина од околу 2,6 km.

Наспроти ова, PbS е стабилен на 0.0 km, но е помалку стабилен на 2,6 km и кондензира. Ова под претпоставка дека застапеноста на оловото на Венера е една десетина од застапеноста на овој елемент во Земјината кора. Други минерали како на пример галенобизмутит (PbBiS4), лилианит (Pb3BiS6), каницарит (Pb4Bi5S11), косалит (Pb2Bi2S5) при овие услови, исто така кондензираат.

Како закличок од ова исптување може да се изведе дека планините на Венера се прекриени со прашина од тешки метали која постојано се обновува од врнежи од метален снег. Ваквите наоди на тимот од Washington University добиени со моделирањ би можело да се потврдат од вселенско летало кое би било опремено со соодветен спектрофотометар.

 Статии

најнови
PepsiCo ги повлекува бромираните растителни масла од Gatorade
Нов начин на претворба на сулфурниот диоксид во сулфурна киселина
Стабилноста на арсенатната ДНК
Невидливо мастило за 21 век
Црниот TiO2 апсорбира светлина во целиот спектар
Тродимензионални графени

 Нобеловци

Harold Clayton Urey (1934)
Jens Christian Skou (1997)
Johann Friedrich Wilhelm Adolf von Baeyer (1905)
Alan G. MacDiarmid (2000)
Ahmed Zewail (1999)
Michael Smith (1993)
Kary B. Mullis (1993)
Vladimir Prelog (1976)

 Хумор

најчитан
Смртта на биретата (4642 посети)
Карикатури (4624 посети)
Станувајќи алкохол (4614 посети)
Електрофилна адиција - молекулска драма (4613 посети)
Словенската и хемиската писменост (4613 посети)
Бисери на мудроста (4601 посети)

[Главна стана] [Стари статии] [Периоден систем] [Линкови]
[Нобеловци] [Форум] [Хумор] [E-mail]

© Hemija.net, Скопје, Македонија. Контакт: kontakt@hemija.net