Exploring Macedonia  National Tourism Portal

Главна страница Линкови Периоден систем Книги и списанија Експерименти Нобеловци Форум Хумор Email
  Статии публикувани во 2008
  Статии публикувани во 2007
  Статии публикувани во 2006
  Статии публикувани во 2005
  Статии публикувани во 2004
  Статии публикувани во 2003
  Статии публикувани во 2002
  Статии публикувани во 2001
  Статии публикувани во 2000
  Врвни десет
  Внесете промена
  Cool страници
  Врвни десет
  Додадете нова страница
  Периодични списанија
  Книги од странски издавачи
  Книги од домашни издавачи

Како се отстранува кофеинот од кафето

Fergus Clydesdale, главен на Oдделot за храна на Универзитетот во Massachusetts во Amherst, ни го дава одговорот на прашањето:

Најпрво, малку да се вратиме наназад. Кафето е на второ место на најупoтребуваните напитоци во светот, после чајот. Историчарите веруваат дека користењето на кафето како стимулант за прв пат било употребувано во древната Абисинија (Етиопија). Кофеинот е компонента на кафето која е одговорна за неговото умерено стимулативно дејство врз централниот нервен систем. Една шолја кафе обично содржаи приближно 50-75 милиграми кофеин иако количеството зависи и од начинот на кој се подготвува, но исто така и од видот на кафето (Robusta кафето, на пример, содржи приближно два пати повеќе кофеин од Arabica). За луѓето кои се осетливи на кофеин, дури 10 милиграми може да предизвикаат нелагодност. Токму поради тоа приближно сите декофеински кафиња содржат помалку од 10 милиграми на кофеин (обично од 2-5 милиграми) по шолја кафе. Денес на декофеинското кафе од вкупниот промен на кафе, отпаѓа приближно 12% од целокупната светска потрошувачка на кафе или приближно 1 милијарда фунти годишно.

Првата метода за добивање на декофеинско кафе била откриен од Ludwig Roselius во 1905 година. Розеловата метода користи бензен, кој е токсичен, за да го отстрани кофеинот од свежите, зелени зрна на кафето. Модерниот начин за добивање на бескофеинско кафе е многу пософистициран, па така производителите велат дека „кофеинот е отстранет на природен начин“

"Денес постојат три главни методи на декофеинирање на кафето. Тие имаат во основа слични карактеристики. Кај сите три методи, пристапот е тоа што зелените или пржените зрна најпрво се навлaжнуваат со вода, а со тоа кофеинот се раствора и се отстранува. Кај сите три методи декофеинирањето се врши на умерени температури. Обично тие се движат помеѓу 70-100 степени целзиусови.

Една од методите е методата на екстракција со вода. Како што би можеле да претпоставиме, кај оваа методa водата ја игра улогата на растворувач за отстранување на кофеинот од зелените зрна на кафето. Карактеристично е тоа што работи на принцип на противструјна екстракција, при што се користат 8-12 садови. Секој сад содржи зелено кафе со различен степен на декофеинирање. Мешавината од вода и екстрактот добиен од зелените зрна кафе, од кој претходно веќе бил екстрахиран кофеинот (до извесен степен), циркулира околу зрната кафе внатре во системот за екстракција т.е. садот (маслото од кофеинскиот екстракт помага во декофеинскиот процес). После одредено време, садот во кој се наоѓа најнизок степен на кофеин се издвојува и испразнува. Декофеинираните зрна на кафе, после завршениот процес се плакнат и сушат, а истовремено од спротивната страна на садот за екстракција се додава свежо зелено кафе кое треба, понатаму, да се екстрахира. Екстрактот богат со кофеин кој што беше извлечен од кафето т.е. садот во кој се наоѓаше, свежо кафе се пропушта низ филтер составен од активен јаглен, кој што истовремено го апсорбира кофеинот. Овој активен јаглен претходно е подложен на постапка со јаглехидрати. Обично тоа е со сахароза, којашто помага да се впие кофеинот без притоа да се отстранат преостанатите компоненти, а особено оние кои што допринесуваат за неговата арома. Сахарозата оневозможува активниот јагленот да ги апсорбира шеќерите од екстрактот. Така екстракт од кој кофеинот е изваден може да биде искористен, за процесот на екстракција одново да почне. Оваа метода заснованa на водата е природнa (поради тоа што не вклучува хемикалии) но истовремено треба да се нагласи дека не е специфичен за кофеинот, бидејќи го отстранува околу 94-96% од вкупната количина. 

Втората метода на декофеинирање е директна метода на растворување. Во денешно време за овој процес обично се користи метилен хлорид (посебно во Европа) или етил ацетатот се со цел да го раствори кофеинот и истовремено да го извлече од кафето. Етил ацетатот е естер кој што може да се најде во природата во зеленчукот и овошјето како што се бананите, јаболките... но и во кафето. Течниот растворувач циркулира низ подлогата од влажни, зелени зрна и притоа отстранувајќи дел од кофеинот. Потоа растворувачот се собира во евапоратори, а зрната се миајт со вода. Остатоците од растворувачот се отстрануваат до водена пареа низ зрната. Доста често овој процес се врши во печки во кои веднаш се пече кафето, при што растворувачот се додава во садот, циркулира и испарува, при што садот се празни неколку пати се додека не го добиеме бараниот кафе со посакуваниот процент на кофеин. Растворувачите се користат бидејќи тие генерално поседуваат поголем афинитет кон кофеинот во споредба со активниот јаглен, при што зад себе приближно ги оставаат сите некофеински честички. Еден од специфичните растворувачи кои се користат за оваа цел е како што е метилен хлоридот, тој може да отстрани 96-97% од кофеинот.

Третата метода е со јаглероден диоксид „суперкритичен“ при што декофеинирањето е приближно исто со директното растворање, но со тој исклучок што во овој случај како растворувач се јавува јаглеродниот диоксид. При користењето на оваа метода се употребуваат садови под висок притисок (кои што функционираат на 250-300 атмосфери) што овозможуваат јаглеродниот диоксид да циркулира низ подлогата од свежи, зрна на кафе. На тој притисок CO2 добива карактеристики единствени за неговото постоење во „суперкритични услови“ а тоа ја зголемува неговата ефикасност како растворувач. Суперкритичниот CO2 има густина слична на онаа од водата, но вискозноста и дифизионите карактеристики се слични на оние од гасовит јаглерод диоксид. Овие квалитети значително ја намалуваат преголемата цена на процесот на отстранување на кофеинот од кафето. CO2 е популарен растворувач поради тоа што има релативно низок критичен притисок и е лесно достапен. Кофеинот богат со CO2 излегува од садот за екстрахирање и поминува низ систем од филтри каде како основа се јавува активниот јаглен или низ водена бања за да се апсорбира кофеинот. CO2 после тоа повторно се рециклира назад до садот за декофеинирање. Со Суперкритичниот CO2 декофеинилизацијата воглавно е доста скапа но придобивките се доста големи. Во најчести случаи може да отстрани од 96-98% од кофеинот кој што првобитно бил присутен во зрната.

Превод: Костова Светлана

 Статии

најнови
PepsiCo ги повлекува бромираните растителни масла од Gatorade
Нов начин на претворба на сулфурниот диоксид во сулфурна киселина
Стабилноста на арсенатната ДНК
Невидливо мастило за 21 век
Црниот TiO2 апсорбира светлина во целиот спектар
Тродимензионални графени

 Link.Hemija.net

најнови линкови
Збирка материјали за наставата во 21-от век (2010-05-20)
Academic Earth (2010-05-02)
Institute of Chemical Methodologies (2010-02-21)
Universitе des Sciences et de la Technologie HOUARI BOUMEDIENE (2010-02-21)
Beer's Law (2009-08-03)
British Antarctic Survey (2009-07-12)

 Хумор

најнов
Смртта на биретата
Словенската и хемиската писменост
Станувајќи алкохол
Електрофилна адиција - молекулска драма
Истражувачки дефиниции
Дали е пеколот егзотермен или ендотермен?

[Главна стана] [Стари статии] [Периоден систем] [Линкови]
[Нобеловци] [Форум] [Хумор] [E-mail]

© Hemija.net, Скопје, Македонија. Контакт: kontakt@hemija.net