Нашето сонце е само една од преку 400 милијарди ѕвезди во галаксијата Млечен пат. Млечниот пат, пак, е една од милијардите галаксии во вселената. На прв поглед изгледа дека во вселената би требало да има доста живот?! Може ли да се направи некаква проценка? Прв тоа го сторил астрономот Frank Drake. Тој поставил едноставна равенка која денес се нарекува равенка на Drake, која е во врска со веројатноста за наоѓање на вонземски цивилизации. Равенката е многу едноставна и ве молам не престанувајте со читањето на текстов дури и и ако математиката не ви е јака страна.

N = R * f(p) * n(e) * f(l) * f(i) * f(c) * L

Р-брзина на формирање на погодни ѕвездени f(p) - дел од ѕвездите кои имаат планети н(е) - број на планети со погодна екосфера околу било која ѕвезда. Екосфера е просторот околу ѕвездата во која постојат погодни услови за развој на живот. f(l) - е делот од планетите кои се наоѓаат во екосферата, во кои всушност постои можност да се развие живот. f(i) - претставува дел од планетите на кои е развиена интелигентна форма на живот. f(c) - дел од планетите населени со интелигентна форма на живот, која располага со технологија со која за комуникација. Последниот фактор L е времетраењето опстојување на интелигентна цивилизација способна да комуницира. Да ги разгледаме сега поединечно сите фактори и да се обидеме ги замениме со разумни броеви.

Брзината на формирање на ѕвезди околу кои би се создала погодна екосфера била многу поголема кога нашата галаксија се формирала, но и денес со помош на вселенскиот телескоп Хабел може да се видат прекрасни слика на ѕвездени јасли каде огромни облаци гас колабираат за да формираат ѕвезди (види: http://oposite.stsci.edu/pubinfo/PR/95/44.html и http://oposite.stsci.edu/pubinfo/PR/94/24.html. Добра проценка за Р е 20.

Многу од облаците ротираат. Како што колабираат почнуваат да ротираат со се поголема и поголема брзина, како што лизгачот на мраз ротира побрзо кога ќе доближи рацете до своето тело. Од центарот се формира ѕвездата, а од гасот кој ротира при периферијата на облакот може да се формираат планети. До скоро не постоеле докази за постоењето на планети надвор од сончевиот систем, но во последниве неколку години откриени се неколку такви системи. Ова возбудливо откритие ја зголемува веројатноста за постоење на планети околу многу други ѕвезди. Се проценува дека една половина од ѕвездите формираат планети f(p) = 0,5.

Факторот n(e) треба малку повнимателно да се разгледа. Малите ѕвезди се ладни и црвени. Планетите би орбитирале многу близу до ѕвездата, а според тоа би биле надвор од екосферата. Исто така, во овој случај екосферата би била многу тесен појас, како лушпа од портокал. Во толку простор нема баш многу место за планета. Планетите кои ротираат многу блиску до планетарната ѕвезда се многу силно привлекувани и свртени со само едната страна кон неа. Атмосферата на една таква планета би била замрзната на темната страна и нема да постои на страната свртена кон ѕвездата. Овој тип на планетарен систем не ветува многу живот. Од друга страна, пак, огромните сини ѕвезди пошироки и екосфери кои се наоѓаат на поголемо растојание. Ако судиме според нашиот сончев систем, како се оди кон надворешносте на пленарниот систем толку поголема е оддалеченоста помеѓу планетите. Би можело да се заклучи дека овој ефект го поништува ефектот на поширока екосфера. Овие големи ѕвезди го трошат своето гориво многу брзо и не траат многу долго, така што животот пред да ја добие својата шанса да започне ѕвездата се претвора во супер нова и го уништува сиот систем. Во нашиот сончев систем со ѕвезда со просечна големина имаме две планети (Земја и Марс), а можеби и три (Венера) во екосферата. Конзервативна проценка за број на планети во животната зона на еден планетарен систем е n(e)=1.

Проблемот со проценката на факторот f(l) се состои во тоа што познати ни се само неколку примери на планети каде што условите во еден момент биле погодни за развој на живот. Како што претходно беше кажано, Венера, Земја и Марс во еден момент од нивната еволуција имале погодни услови за развој на живот. Случјот со живот на Земјата ни е добро познат, постојат исто така и несигурни докази за постоењето на примитивни форми на живот и на Марс пред милијарди години. Конзервативната проценка на овој фактор би била 0,2.

На колку планети би се развила интелигентна форма на живот? Ако верувам дека развојот на интелигентна форма на живот е природна последица на еволуцијата тогаш повеќето од нас би се сложиле дека параметарот f(i) треба да се процени на 1. Секако, и во овој случај се раководиме по единствениот познат пример.

Колку од овие интелигентна видови ќе развијат технологија и ќе се обидат да ја користат за комуникација? На нашава планета делфините, на пример, поседуваат извесна интелигенција, но немаат развиено технологија. Ќе го процениме овој број на f(c) на 0,5.

Останува уште најтешкото, определувањето на "L" - времетраењето на технолошки развиена цивилизација способна да комуницира со себе слични цивилизации. Ние се наоѓаме во оваа фаза околу 50 години. Дали напредните цивилизации стигнуваат до степен на самоунишување после достигнувањето на определено ниво на технолошки развој? Или, пак, технологијата ја користат за успешно да ги решаваат проблемите? За сега ајде да не му доделиме бројна вредност на "L" и да видиме што ќе добиеме ако ги замениме проценетите вредности за сите параметри во горната равенка.

N = R * f(p) * n(e) * f(l) * f(i) * f(c) * L

N = 20 * 0.5 * 1 * 0.2 * 1 * 0.5 * L

Со множење се добива дека N=L. Ова значи дека бројот на интелигентна цивилизации во нашата галаксија способни да комуницираат е еднаков со времето на постоење на таквата цивилизација. Повеќето научници веруваат дека доколку цивилизацијата ја надвладее почетната тенденцијата за самоуништување со сопствената технологија, тогаш таквата цивилизација ќе трае многу долго. Да се надевам дека научниците се во право. Во секој случај една таква цивилизација би траела барем 50 години (отприлика толку ние Земјаните се обидуваме да комуницираме), а ако на пример една цивилизација трае милион години, тогаш од околу милион цивилизации би можело да очекуваме обид да де се оствари првиот контакт.

Преземено: http://setitathome.berkeley.edu 

Превод: Moonman